វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផស្ស
នាម· noun [ផ័ស-សៈ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [ផ័ស-សៈ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សម្ផស្ស, ផ្សព្វ គឺអារម្មណ៍ដែលមកប៉ះត្រូវអាយតនៈ មានភ្នែកជាដើម, ការប៉ះពាល់ត្រូវ។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ផស្សៈ
