វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភរ
កិរិយាសព្ទ· verb [ភ]
Learner aid: verb · [ភ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពោលពាក្យមិនពិត, កុហក។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ភូត
Learner aid: verb · [ភ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពោលពាក្យមិនពិត, កុហក។
ពោលពាក្យមិនពិត, កុហក។
ដែលមិនពិត, កុហក :
“មនុស្សភរ, សម្ដីភរ; និយាយភរ។”
ភររហាចរហតាមតែរួចពីមាត់។
ភរទាំងស្រុង; ដែលសុទ្ធតែភរ :
“(ព.កា.) មនុស្សមេភរ ចេះតែកម្ទរ ភរឱ្យគេស្ដាប់ ភរទៅភរទៅ ត្រូវលង់ចំណាប់ អ្នកផងគេចាប់-ថ្នាក់ព្រោះតែភរ។”