វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាភរណៈ
នាម· noun [អា-ភៈ-រៈ-ណៈ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [អា-ភៈ-រៈ-ណៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
គ្រឿងប្រដាប់កាយ, អលង្ករណ៍, អលង្ការ :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖អាភរណ៍
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
គ្រឿងប្រដាប់កាយ, អលង្ករណ៍, អលង្ការ :
ឧទាហរណ៍
“ស្អិតស្អាងរាងកាយដោយអាភរណៈដ៏រុងរឿង។”
២
គ្រឿងឥស្សរិយយសឬគ្រឿងតម្កើងកិត្តិយស (មេដាយ) ហៅថា អាភរណៈ ដែរ :
ឧទាហរណ៍
“អាភរណៈអស្សឫទ្ធិ, អាភរណៈសេនា; មុនីសារាភរណៈ ឬ មុនីសារាភរណ៍។ (ព.កា.) អម្ពរស្អាតស្អំ មានអាភរណ៍ផ្សំ ថែមផងរូបប្រាណ សមនឹងយសស័ក្ដិ អន័គ្ឃថ្កើនថ្កាន អ្នកផងរាប់អាន បានពេញមុខមាត់។”
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. អាភរណ)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់