វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អ!
ឧទានសព្ទ· interjection [អ]
Learner aid: interjection · [អ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សូរលាន់មាត់ដោយបញ្ជាក់សេចក្ដី ឬដោយបាត់ងឿងឆ្ងល់ជាដើម :
Learner aid: interjection · [អ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សូរលាន់មាត់ដោយបញ្ជាក់សេចក្ដី ឬដោយបាត់ងឿងឆ្ងល់ជាដើម :
សូរលាន់មាត់ដោយបញ្ជាក់សេចក្ដី ឬដោយបាត់ងឿងឆ្ងល់ជាដើម :
“អ! ដូច្នោះទេឬ?; អ៎! ឯណោះទេហៈ? អ៎! អញ្ជើញមក!”