វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អកតវេទី

នាម· noun [អៈ-កៈ-តៈ-វេ-ទី]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [អៈ-កៈ-តៈ-វេ-ទី] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

អ្នកដែលមិនតបឬមិនគិតនឹងតបឧបការគុណគេ។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖អកតវេទិនី

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

អ្នកដែលមិនតបឬមិនគិតនឹងតបឧបការគុណគេ។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(បើស្ត្រីជា អកតវេទិនី ព.ផ្ទ. កតវេទី, កតវេទិនី)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. អក្ឫតវេទិន៑)

បន្តរៀនទៀត