វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វង្វេង
កិរិយាសព្ទ· verb [វង់-វេង]
Learner aid: verb · [វង់-វេង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ភ្លេចឬភ័ន្តស្មារតី, ភ័ន្តផ្លូវ; ភ័ន្តដំណើរគ្នា; ច្រឡំចាំពុំបាន; ស្រវឹងចិត្តជ្រប់។
Learner aid: verb · [វង់-វេង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ភ្លេចឬភ័ន្តស្មារតី, ភ័ន្តផ្លូវ; ភ័ន្តដំណើរគ្នា; ច្រឡំចាំពុំបាន; ស្រវឹងចិត្តជ្រប់។
ភ្លេចឬភ័ន្តស្មារតី, ភ័ន្តផ្លូវ; ភ័ន្តដំណើរគ្នា; ច្រឡំចាំពុំបាន; ស្រវឹងចិត្តជ្រប់។
ស្រវឹងកាមគុណ។
បែកមិនចួបគ្នាក្នុងវេលាដើរដំណើរ ព្រោះភ័ន្តច្រឡំផ្លូវ។
ភ័ន្តចិត្ត។
ភ័ន្តកំណើតទៅកើតតាមយថាកម្ម ខុសបំណង។
ភ័ន្តច្រឡំទិស។
ភ័ន្តច្រឡំផ្លូវ ខុសបំណងដែលត្រូវទៅ។
ភ័ន្តស្មារតីចាំៗភ្លេចៗ ឬបាត់ៗ ឃើញៗ។
វង្វេងភ័ន្តស្មារតីឬភ័ន្តគំនិត, វង្វេងងេងងោង :
“ចាស់វង្វេងវង្វាន់។”