វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

វន

[វន]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: [វន] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ព្រៃ។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖វនា—វ័ន
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៣៤ ន័យ
១

ព្រៃ។

២

ទឹក; ទីនៅ, ទីអាស្រ័យ; ផ្ទះ; ភូមិលំនៅ; ...។

៣

ការចូលទៅកាន់ព្រៃ។

៤

ឈ្មោះកណ្ឌទី៤នៃមហាវេស្សន្តរជាតក (ព.ពុ.)។

៥

ផ្កាព្រៃ; ផ្កាដុះក្នុងទឹក។

៦

ដំរីព្រៃ។

៧

ការត្រាច់ស្វែងរកអាហារក្នុងព្រៃ។

៨

ពនេចរ, ថ្មើរព្រៃ, ព្រានព្រៃ។

៩

(ម.ព. វនចរ)។

១០

ការចិញ្ចឹមជីវិតឬការរស់នៅក្នុងព្រៃ។

១១

(ម.ព. វនស្ថាន)។

១២

ទេវតាដែលស្ថិតនៅក្នុងព្រៃ។

១៣

អ្នករក្សាព្រៃ, អ្នកកាន់ការថែរក្សាព្រៃ។

១៤

(ម.ព. វនបាល)។

១៥

(ម.ព. វនបាល)។

១៦

(ម.ព. វនបាល)។

១៧

បិសាចរក្សាព្រៃ, ខ្មោចព្រៃ; ម្រេញគង្វាល។

១៨

ផ្កាព្រៃ។

១៩

ព្រៃ, ព្រៃទាំងមូល។

២០

(ម.ព. វនប្បទេស)។

២១

មើមដំឡូងនិងផ្លែឈើតូចធំក្នុងព្រៃ។

២២

អំណរទៅរកព្រៃ, សេចក្ដីពេញចិត្តនៅក្នុងព្រៃ, សេចក្ដីរីករាយក្នុងព្រៃ, ការចូលចិត្តនៅក្នុងព្រៃ។

២៣

ការដាំឈើព្រៃ, វិទ្យាសាស្ត្រខាងការបណ្ដុះនិងការថែរក្សាដើមឈើ។

២៤

អ្នកដាំ, បណ្ដុះ, ថែរក្សាឈើព្រៃ។

២៥

ការនៅក្នុងព្រៃ។

២៦

(ម.ព. វនវាសី)។

២៧

អរញ្ញវាសី (អ្នកនៅក្នុងព្រៃ)។

២៨

ដងព្រៃ។

២៩

ទីព្រៃ, តួព្រៃ។

៣០

ជួរព្រៃ; ជាយព្រៃ។

៣១

(ម.ព. ពនាល័យ)។

៣២

លំនៅក្នុងព្រៃ។

៣៣

(ម.ព. ពនាស្រម)។

៣៤

(ម.ព. ពនាស្រ័យ)។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(បើស្ត្រីជា វនបាលីឬវនបាលិកា)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. វន)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់