វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

វេយ្យាករណ៍

នាម· noun [វៃ-យា-ក]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [វៃ-យា-ក] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ការធ្វើឱ្យជាក់ច្បាស់, ឱ្យប្រាកដ; ការពន្យល់; ពាក្យអធិប្បាយ; ពាក្យដោះស្រាយ; ពាក្យរាយ; ទំនាយ; ឈ្មោះអង្គនៃពុទ្ធភាសិត (បាលីភាសា) មួយយ៉ាងជាពាក្យរាយ (មិនមែនគាថា, បាលី ជាពាក្យរាយនេះហៅ វេយ្យាករណបាឋ វិញក៏បាន) ; គម្ពីរប្រាប់គោលរបស់ភាសា, មូលរបស់ភាសា :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖វៃយាករណ៍
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ
១

ការធ្វើឱ្យជាក់ច្បាស់, ឱ្យប្រាកដ; ការពន្យល់; ពាក្យអធិប្បាយ; ពាក្យដោះស្រាយ; ពាក្យរាយ; ទំនាយ; ឈ្មោះអង្គនៃពុទ្ធភាសិត (បាលីភាសា) មួយយ៉ាងជាពាក្យរាយ (មិនមែនគាថា, បាលី ជាពាក្យរាយនេះហៅ វេយ្យាករណបាឋ វិញក៏បាន) ; គម្ពីរប្រាប់គោលរបស់ភាសា, មូលរបស់ភាសា :

ឧទាហរណ៍

“រៀនវេយ្យាករណ៍, ចេះវេយ្យាករណ៍, អ្នកវេយ្យាករណ៍។”

២

អ្នកប្រាជ្ញខាងវេយ្យាករណ៍ (អ្នកប្រាជ្ញចេះគោលឬមូលរបស់ភាសា)។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ម.ព. ព្យាករណ៍ ផង)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. វេយ្យាករណ; សំ. វៃយាករណ ឬ វ្យាករណ)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់
ប្រាជ្ញានាមផ្កាកិរិយាសព្ទផ្ទះនាម