វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

វេស្សៈ

នាម· noun [វេស-សៈ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [វេស-សៈ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

អ្នកជំនួញ; មនុស្សក្នុងវណ្ណៈ ឬ កុលវគ្គ ទី ៣, មនុស្សពូជព្រៃងារ។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖វៃស្យៈ

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៣ ន័យ

១

អ្នកជំនួញ; មនុស្សក្នុងវណ្ណៈ ឬ កុលវគ្គ ទី ៣, មនុស្សពូជព្រៃងារ។

២

ត្រកូលវេស្សៈ (ហៅ វង្សវេស្សៈក៏បាន) :

ឧទាហរណ៍

“វេស្សវង្ស។”

៣

(ម.ព. វេស្សកូល)។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ម.ព. វណ្ណឬវណ្ណៈ{¥¥}២{££})។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. វេស្ស ឬ វេសិយាន; សំ. វៃឝ្យ)

បន្តរៀនទៀត