វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សក់

នាម· noun [សក់]

Learner aid: noun · [សក់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

អាការៈមួយប្រភេទ ជាសរសៃល្អិតៗដុះលើក្បាលមនុស្សឬលើក្បាលសត្វពួកខ្លះ :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៩ ន័យ
១

អាការៈមួយប្រភេទ ជាសរសៃល្អិតៗដុះលើក្បាលមនុស្សឬលើក្បាលសត្វពួកខ្លះ :

ឧទាហរណ៍

“កាត់សក់, សិតសក់, បួងសក់, កោរសក់; សក់សេះ។”

២

សក់ដែលក្រញាញ់ចាក់ស្រែះ ជាប់បេះមិនចេញដូចគេព្រលាំងជ័រ។

៣

សក់រួញរេញមិនរាប។

៤

(ព.ប្រ.) សក់បាក់ក្រាបរាបលើសាច់ក្បាលវៀចប៉ាន់ប៉ែវដោយអន្លើ។

៥

(ព.ប្រ.) សរសៃល្អិតៗ ទន់ល្មៃដែលកើតមាននៅខាងចុងផ្លែពោត មានសណ្ឋានស្រដៀងនឹងសរសៃសក់។

៦

សក់កំណើតដែលដុះលើក្បាលកូនខ្ចីតាំងពីនៅក្នុងផ្ទៃមាតាមក :

ឧទាហរណ៍

“មង្គលកោរសក់ព្រៃ។”

៧

(ព.ប្រ.) សក់ស្លូតដែលរួញរមួលខ្ពស់ខ្លះទាបខ្លះ។

៨

(ព.ប្រ.) សក់មិនរួញមិនក្រញាញ់ មិនរបះរបើង។

៩

ផ្នែកខាងលើនៃព្យញ្ជនៈដែលគ្របពីលើមានសណ្ឋានដូចទឹករលក :

ឧទាហរណ៍

“អក្សរ គ មានសក់ ប៉ុន្តែអក្សរ ខ គ្មានសក់ទេ។”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់