វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សណ្ដ
នាម· noun [សន់-ដ]
Learner aid: noun · [សន់-ដ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ហាម, កណ្ដាប់មាត់, រឹម ដែលដាក់បន្សាបថែមឱ្យកើនចំណុះឬកើនបន្ទុកជាងប្រក្រតីដើម :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៥ ន័យនិយមន័យ
១
ហាម, កណ្ដាប់មាត់, រឹម ដែលដាក់បន្សាបថែមឱ្យកើនចំណុះឬកើនបន្ទុកជាងប្រក្រតីដើម :
ឧទាហរណ៍
“លើកសណ្ដទូក, ចងសណ្ដតៅ។”
២
(ម.ព. ចងសណ្ដ)។
៣
ត្រូវគេបញ្ជោរក៏ឡើងជំនោរ។
៤
(ម.ព. ដាក់សណ្ដ)។
៥
និយាយលើកជើងឬនិយាយបញ្ជោរ។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់