វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សណ្ដោង
កិរិយាសព្ទ· verb [សន់-ដោង]
Learner aid: verb · [សន់-ដោង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទាញអូសគ្រឿងចងបន្តោងឱ្យអណ្ដែតឬឱ្យលឿនដោយតាមគ្នា :
Learner aid: verb · [សន់-ដោង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទាញអូសគ្រឿងចងបន្តោងឱ្យអណ្ដែតឬឱ្យលឿនដោយតាមគ្នា :
ទាញអូសគ្រឿងចងបន្តោងឱ្យអណ្ដែតឬឱ្យលឿនដោយតាមគ្នា :
“កប៉ាល់សណ្ដោងទូក, រថសណ្ដោងរថ។”
ទៅទាំងសណ្ដោង ទៅទាំងហ្វូងឬទាំងគ្រួ។
(ព.ប្រ.) មួយត្រក, មួយហ្វូង, មួយពួក, ដែលជាប់រសោងតាមគ្នា :
“កូនមួយសណ្ដោងជាល (ព.សា.)។”