វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សព្ទ
នាម· noun [ស័ប]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [ស័ប] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សូរ, សំឡេង, សំនៀង; ភាសា, ពាក្យ, សម្ដី; សម្រែក។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៨ ន័យនិយមន័យ
១
សូរ, សំឡេង, សំនៀង; ភាសា, ពាក្យ, សម្ដី; សម្រែក។
២
(ម.ព. សព្ទចោរ)។
៣
រៀនចាំពាក្យប្រែពីភាសាមួយទៅភាសាមួយ។
៤
អ្នកលួចសព្ទ, អ្នកលួចយកពាក្យឬរឿងរបស់អ្នកដទៃ (ហៅ ចោរសព្ទ ក៏បាន)។
៥
តួសព្ទ។
៦
វេទ, ព្រះវេទ, ត្រៃវេទ។
៧
អភិធានសព្ទ, វចនានុក្រម, បទានុក្រម។
៨
ដែលមានសូរ, ដែលលាន់សូរចេញមក។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. ឝព្ទ; បា. សទ្ទ)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់