សព្ទ

នាម· noun [ស័ប]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [ស័ប] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

សូរ, សំឡេង, សំនៀង; ភាសា, ពាក្យ, សម្ដី; សម្រែក។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ស័ព្ទ សព្ទ—

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៨ ន័យ

១

សូរ, សំឡេង, សំនៀង; ភាសា, ពាក្យ, សម្ដី; សម្រែក។

២

(ម.ព. សព្ទចោរ)។

៣

រៀនចាំពាក្យប្រែពីភាសាមួយទៅភាសាមួយ។

៤

អ្នកលួចសព្ទ, អ្នកលួចយកពាក្យឬរឿងរបស់អ្នកដទៃ (ហៅ ចោរសព្ទ ក៏បាន)។

៥

តួសព្ទ។

៦

វេទ, ព្រះវេទ, ត្រៃវេទ។

៧

អភិធានសព្ទ, វចនានុក្រម, បទានុក្រម។

៨

ដែលមានសូរ, ដែលលាន់សូរចេញមក។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. ឝព្ទ; បា. សទ្ទ)

បន្តរៀនទៀត