វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សូរផ្ទុះ
នាម· noun [សូ-ផ្ទុះ]
Learner aid: noun · [សូ-ផ្ទុះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលបន្លឺឡើង ដោយមានដំណើរខ្យល់ចេញពីសួតមកប៉ះខ្លាំងនឹងគ្រឿងប្រដាប់បន្លឺសំឡេង បណ្ដាលឱ្យមានបន្ទុះ ដូចជា [p] [b] [t] [d] [k] [ɡ] [m] [n] [ɲ] [ŋ] ជាដើម។ ព្យញ្ជនៈសូរផ្ទុះឬសូរស្ទះជាព្យញ្ជនៈដែលមានរង្វះខ្យល់កម្រិតសូន្យ។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សូរស្ទះ
