Learner aid: noun · [អា-ណៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ខ្យល់ដកដង្ហើមចេញ, ដង្ហើមចេញ, អស្សាសៈ (ជាគូគ្នានឹង អាបាណ "ខ្យល់ដកដង្ហើមចូល, បស្សាសៈ; អានាបាណ" (< អាន + អាបាណ) "ដង្ហើមចេញនិងដង្ហើមចូល"; ហៅ អានាប្រាណ ក៏បាន)។
ខ្យល់ដកដង្ហើមចេញ, ដង្ហើមចេញ, អស្សាសៈ (ជាគូគ្នានឹង អាបាណ "ខ្យល់ដកដង្ហើមចូល, បស្សាសៈ; អានាបាណ" (< អាន + អាបាណ) "ដង្ហើមចេញនិងដង្ហើមចូល"; ហៅ អានាប្រាណ ក៏បាន)។
មើលថាតាមអក្សរ :
“អានបាលី, អានសំបុត្រ។”
អានរួច អានកើត អានបាន :
“អានអក្សរដាច់, អានសិលាចារឹកដាច់។”
សំលៀង, សំលៀងឱ្យមុត (ប្រើចំពោះតែដាវនិងព្រះខ័ន ឬលំពែង) :
“អានដាវ, អានព្រះខ័ន (អានព្រះខ័ឌ្គ) គឺសំលៀងដាវឬព្រះខ័ន។”
កែបសេះ (ច្រើនហៅកែបដែលធ្វើដោយស្បែកឬក្នុងសម័យបុរាណហៅកែបដែលធ្វើដោយឈើ គឺលុងសាច់ឈើស្រាលៗធ្វើ) :
“អានសេះ (ស. ល. ហៅកែបសេះគ្រប់បែបថា អាន ដូចគ្នា)។”
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា.)
