Learner aid: noun · [អា-យុ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដំណើរប្រព្រឹត្តទៅនៃជីវិត, កាលរបស់ជីវិត, កាលដែលជីវិតកំពុងនៅមាន :
ដំណើរប្រព្រឹត្តទៅនៃជីវិត, កាលរបស់ជីវិត, កាលដែលជីវិតកំពុងនៅមាន :
“អាយុ២០ឆ្នាំ។”
(ភូមិ.) រយៈពេលនៃជីវិតរស់នៅរបស់បុគ្គលណាមួយចាប់ពីថ្ងៃកើតដល់ពេលណាមួយឬដល់ថ្ងៃស្លាប់។
កំណត់នៃអាយុ។
(ម.ព. អាយុកប្ប)។
ការចង់បានអាយុវែង។
កាលនៃអាយុ គឺជំនាន់, ស្រករ, ស្របក់ស្របាលនៃអាយុឬកាលកំណត់នៃអាយុចំនួនប៉ុណ្ណោះៗ។
ដំណើរអស់អាយុ។
(ម.ព. អាយុក្ខ័យ)។
ការរាប់អាយុ។
អាយុកំណើត គឺអាយុដែលរាប់តាំងពីថ្ងៃចាប់កំណើតឬតាំងពីថ្ងៃកើតមកដល់ថ្ងៃនេះ។
(ម.ព. អាយុជន្ម)។
(ម.ព. អាយុជន្ម)។
(ម.ព. អាយុជន្ម)។
ដំណើរមានអាយុរស់នៅ :
“សូមឱ្យខ្ញុំមានអាយុជីវិតតទៅទៀត!”
ការឱ្យអាយុ គឺការជួយឱ្យមានជីវិត (ជីវិតទាន)។
ការកំណត់អាយុ។
ការរាប់អាយុ; ការស្មានអាយុ។
ទីបំផុតនៃអាយុ។
ចំនួនអាយុ។
(ម.ព. អាយុប្បមាណ)។
ពរថាឱ្យមានអាយុវែង (ដូចពរថា សូមឱ្យអ្នកមានអាយុវែង! ...)។
ពេទ្យអ្នកចេះវិធីថែរក្សាឱ្យមានអាយុវែង ឬពេទ្យអ្នកចេះថ្នាំចម្រើនអាយុ។
(ម.ព. អាយុវេទ)។
ហេតុដែលនាំឱ្យចម្រើនអាយុ។ អាយុ, វណ្ណៈ, សុខៈ, ពលៈ អាយុ (វែង), សម្បុរ (កាយល្អ), សេចក្ដីសុខ, កម្លាំង (ពាក្យសម្រាប់ឱ្យពរ) :
“សូមអ្នកមានអាយុ, វណ្ណៈ, សុខៈ, ពលៈ!”
ថ្នាំចម្រើនអាយុ។
ដំណើរចម្រើនអាយុ :
“ថ្នាំអាយុវឌ្ឍនៈ ថ្នាំចម្រើនអាយុ។”
(ម.ព. អាយុវឌ្ឍនៈ)។
(ម.ព. អាយុវេទ)។
អាយុនិងវស្សា គឺចំនួនអាយុនិងចំនួនវស្សាដែលបួស (បានប៉ុន្មានហើយ?)។
(ម.ព. អាយុពេទ្យ)។
វិទ្យាសម្រាប់រក្សាអាយុ, វិជ្ជាសម្រាប់ចម្រើនអាយុ, សម្រាប់បង្កើតសុខភាព។
ការភ្ជុំអាយុ, ការកំណត់អាយុដែលនឹងដល់មរណកាល។
សេសនៃអាយុ គឺអាយុដែលមានសេស មិនគត់ឆ្នាំ។
(ម.ព. អាយុបរិយោសាន)។
(ម.ព. ជន្ម ផង)។
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. អាយុស៑ ឬជា អាយុ ក៏មានខ្លះ)
