វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឋិតថេរចីរកាល
នាម· noun [ឋិត-ថេ-ចេ-រ-កាល]មកពីភាសាបាលី
Learner aid: noun · [ឋិត-ថេ-ចេ-រ-កាល] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
កាល, គ្រាដែលឋិតថេរយឺនយូរ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
កាល, គ្រាដែលឋិតថេរយឺនយូរ។
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ម.ព. ឋិតថេរនិងចីរកាល ផង)។
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាបាលី
From Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. ឋិត + ថិរ + ចិរ + កាល)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់