វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មរ
កិរិយាសព្ទ· verb [ម]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: verb · [ម] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ស្លាប់ (សម្រាប់ប្រើចំពោះតែក្នុងកាព្យដែលកវីត្រូវការប្រើខ្លះ កុំឱ្យខ្វះ ដូចជា) :
Learner aid: verb · [ម] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ស្លាប់ (សម្រាប់ប្រើចំពោះតែក្នុងកាព្យដែលកវីត្រូវការប្រើខ្លះ កុំឱ្យខ្វះ ដូចជា) :
ស្លាប់ (សម្រាប់ប្រើចំពោះតែក្នុងកាព្យដែលកវីត្រូវការប្រើខ្លះ កុំឱ្យខ្វះ ដូចជា) :
“ព្រឹកមិញគាត់ត្រាច់ចរ ល្ងាចគាត់មរឥតដឹងខ្លួន នេះគឺការគាប់ជួន នាំឱ្យខ្លួនមានគ្រោះកាច។”
ភក់ដែលកើតអំពីទឹកត្រាំដើមត្រុំ ព្រមទាំងស្លឹកត្រុំស្រស់ផងឱ្យរលួយហើយកូរឱ្យខះកកមានសម្បុរខ្មៅខៀវទៅជាធ្លះសម្រាប់ប្រើជាគ្រឿងជ្រលក់ :
“គាត់ភ័យស្លុតឡើងមុខខ្មៅប៉ែដូចជាមរ។”
(ម.ព. ធ្លះ ផង)។
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.សំ. មរ៑, ម្រ, ម្ឫ)