វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

វ

នាម· noun [វ]

Learner aid: noun · [វ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

តួព្យញ្ជនៈទី២៩នៃអក្ខរក្រមព្យញ្ជនៈខ្មែរ, ជាតួព្យញ្ជនៈទី៤ក្នុងសេសវគ្គឬអវគ្គ។ តួអក្សរនេះមានឈ្មោះថា វ មានអក្ខរសូរអន្តរជាតិ [w] ជាព្យញ្ជនៈបបូរមាត់ ខ្យល់មាត់ សូរត្រដុស ឃោសៈ។

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ
១

តួព្យញ្ជនៈទី២៩នៃអក្ខរក្រមព្យញ្ជនៈខ្មែរ, ជាតួព្យញ្ជនៈទី៤ក្នុងសេសវគ្គឬអវគ្គ។ តួអក្សរនេះមានឈ្មោះថា វ មានអក្ខរសូរអន្តរជាតិ [w] ជាព្យញ្ជនៈបបូរមាត់ ខ្យល់មាត់ សូរត្រដុស ឃោសៈ។

២

យានមួយប្រភេទ មានគ្រែ, ដងស្នែង, ដំបូល សម្រាប់ឥស្សរជនថ្នាក់ខ្ពស់ជិះ មានមនុស្សសែង :

ឧទាហរណ៍

“គង់លើ-វ, ជិះវ។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

1

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ពាក្យផ្សំ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់