Learner aid: noun · [ស]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
តួព្យញ្ជនៈទី៣០នៃអក្ខរក្រមព្យញ្ជនៈខ្មែរ, ជាតួព្យញ្ជនៈទី៥ក្នុងសេសវគ្គឬអវគ្គ។ តួព្យញ្ជនៈនេះមានអក្ខរសូរអន្តរជាតិ [s] ជាព្យញ្ជនៈជើងធ្មេញ ខ្យល់មាត់ សូរត្រដុស អឃោសៈ។
តួព្យញ្ជនៈទី៣០នៃអក្ខរក្រមព្យញ្ជនៈខ្មែរ, ជាតួព្យញ្ជនៈទី៥ក្នុងសេសវគ្គឬអវគ្គ។ តួព្យញ្ជនៈនេះមានអក្ខរសូរអន្តរជាតិ [s] ជាព្យញ្ជនៈជើងធ្មេញ ខ្យល់មាត់ សូរត្រដុស អឃោសៈ។
ដែលមានសម្បុរដូចសំឡីកប្បាស :
“ព័ណ៌ស, សំពត់ស។”
សណាស់។
សម៉ដ្ឋប៉ផូរ, សផូរផង់។
សស្អាត។
សត្រសោល, សបរិសុទ្ធ។
សភ្លឺមើលទៅឃើញស្ងាច។
ចាក់បុះព្រាវដោយស្ន :
“សត្រី។”
(ព.ប្រ.) រកឱ្យឃើញ សង្កេតរកព្រាវៗ ដោយស្មានៗ ឱ្យឃើញ។
សម្ដែងអាការៈឱ្យឃើញច្បាស់, បញ្ចេញបែបឱ្យឃើញជាក់ :
“សសេចក្ដី, សហេតុ។”
ហែកកេរ្តិ៍ :
“សកេរ្តិ៍ ឬ សកេរ្តិ៍សគល់។”
(ព.ទ.បុ.) សំនៀងភាសា សប្រាប់ឱ្យគេស្គាល់ជាតិឫកពាមារយាទ សម្រាប់ឱ្យគេស្គាល់ពូជត្រកូល។
1
