វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អឌ្ឍព្យញ្ជនៈ

នាម· noun [អ័ត-ឍៈ-ព្យ័ញ-ជៈ-នៈ]

Learner aid: noun · [អ័ត-ឍៈ-ព្យ័ញ-ជៈ-នៈ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលពេលបន្លឺ ខ្យល់ដែលរត់ចេញពីសួតមិនប៉ះនឹងផ្ទៃគុហាមាត់ អណ្ដាត ធ្មេញទេ។ អឌ្ឍព្យញ្ជនៈឬព្យញ្ជនៈកន្លះ ជាព្យញ្ជនៈដែលមានរង្វះខ្យល់កម្រិត៣។ គេអាចហៅវាម្យ៉ាងទៀតថា អឌ្ឍស្រៈឬស្រៈកន្លះ :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ព្យញ្ជនៈកន្លះ
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលពេលបន្លឺ ខ្យល់ដែលរត់ចេញពីសួតមិនប៉ះនឹងផ្ទៃគុហាមាត់ អណ្ដាត ធ្មេញទេ។ អឌ្ឍព្យញ្ជនៈឬព្យញ្ជនៈកន្លះ ជាព្យញ្ជនៈដែលមានរង្វះខ្យល់កម្រិត៣។ គេអាចហៅវាម្យ៉ាងទៀតថា អឌ្ឍស្រៈឬស្រៈកន្លះ :

ឧទាហរណ៍

“អឌ្ឍព្យញ្ជនៈឬព្យញ្ជនៈកន្លះ មាន [j], [w], ...។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

1

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់
ប្រាជ្ញានាមផ្កាកិរិយាសព្ទផ្ទះនាម