វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អធីន

គុណនាម, នាម· adjective, noun [អៈ-ធីន]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: adjective, noun · [អៈ-ធីន] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ដែលពឹងផ្អែក, ដែលផ្អែកលើ, ដែលអាស្រ័យ, ដែលអាងឬអែបអាង; ដែលស្ថិតនៅក្នុងអំណាច; ដែលងាយស្ដីប្រដៅ (ប្រើជា ន. ក៏បាន)។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖អធីន–

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា.)

បន្តរៀនទៀត