វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អន្ទាក់

នាម· noun [អន់-ទាក់]

Learner aid: noun · [អន់-ទាក់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ប្រដាប់ធ្វើដោយខ្សែឬដោយចម្រៀកផ្ដៅជាដើម មានក្រវិលរូតបាន សម្រាប់ទាក់, សម្រាប់ដាក់ឱ្យជាប់សត្វទ្វេបាទចតុប្បាទជាដើម :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១១ ន័យ
១

ប្រដាប់ធ្វើដោយខ្សែឬដោយចម្រៀកផ្ដៅជាដើម មានក្រវិលរូតបាន សម្រាប់ទាក់, សម្រាប់ដាក់ឱ្យជាប់សត្វទ្វេបាទចតុប្បាទជាដើម :

ឧទាហរណ៍

“សត្វជាប់អន្ទាក់។”

២

ជាប់កុន, ជាប់ចំណោម។

៣

ចាញ់ឧបាយកលអ្នកណាម្នាក់។

៤

(ព.ហ.) នៅក្នុងទំនាយថាមិនបាត់, ថាមិនស្លាប់ ...។

៥

(ព.ហ.) ទំនាយយាមថាបាត់, ថាស្លាប់ (ពាក្យប្រើក្នុងក្បួនចាប់យាម)។

៦

(ព.ប្រ.) កាមគុណដែលទុកដូចជាអន្ទាក់ទាក់សត្វលោក។

៧

ហត្ថបាស។

៨

អន្ទាក់មានចងណែងណងផង។

៩

កិលេសដែលជាគ្រឿងទាញទាក់សត្វលោក។

១០

អន្ទាក់ឥតដង រូតជាប់ ក្នុងកាលដែលសត្វចូលក្នុងរង្វង់ប៉ះឱ្យរូត។

១១

អន្ទាក់មានដងវែងមានគន្លឹះ កាលណាប៉ះត្រូវទំនងថ្លោះវាត់ឡើងរូតជាប់សត្វ។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់