វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អភិណ្ហ
នាម· noun [អៈ-ភិន]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [អៈ-ភិន] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រឿយៗ, ញយៗ, ញឹកញយ។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖អភិណ្ហ—
Learner aid: noun · [អៈ-ភិន] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រឿយៗ, ញយៗ, ញឹកញយ។
រឿយៗ, ញយៗ, ញឹកញយ។
ការទៅមករឿយៗ :
“ធ្វើអភិណ្ហគមនាគមន៍។”
(ព.ពុ.) ការពិចារណាឃើញរឿយៗ, ការរំពឹងឃើញរឿយៗថា "ខ្លួនអញគេចមិនរួចពីជរា, ពីព្យាធិ, ពីមរណៈ, ពីសេចក្ដីព្រាត់ប្រាសនិរាស, ខ្លួនអញមានអំពើល្អអាក្រក់ជារបស់ខ្លួនអញ"។
ការប្រជុំគ្នារឿយៗឬញឹកញយ។
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. < អភិណ្ហំ; សំ. អភីក្សណម៑)