វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អភិធាន

នាម· noun [អៈ-ភិ-ធាន]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [អៈ-ភិ-ធាន] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ឈ្មោះ; មេពាក្យដែលរៀបរៀងតាមលំដាប់អក្សរឬដែលប្រមូលមករៀបរៀងដោយពួកៗ (ហៅ អភិធានសព្ទ ក៏បាន)។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖អភិធានសព្ទ

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(វេវ. វចនានុក្រម, បទានុក្រម, លិបិក្រម, អក្ខរានុក្រម, សព្វវចនានុក្រម, សព្វវចនាធិប្បាយ)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា.)

បន្តរៀនទៀត