វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អវទាន

នាម· noun [អៈ-វៈ-ទាន]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [អៈ-វៈ-ទាន] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

កិច្ចដែលធ្វើសម្រេចហើយ; ការបែងជាភាគៗ; រឿង, រឿងរ៉ាវ; ប្រវត្តិ; អបទាន; សង្កាត់នៃរឿងឬរឿងជាសង្កាត់ៗ :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

ឧទាហរណ៍

“អវទាននៃព្រះបាទអសោក (ហៅ អសោកាវទាន ក៏បាន)។”

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា.)

បន្តរៀនទៀត