វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អវស្រ័យ

នាម· noun [អៈ-វ៉័ស-ស្រៃ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [អៈ-វ៉័ស-ស្រៃ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ទីអាស្រ័យ; ទីជ្រកអាស្រ័យ; ទីពំនាក់; ទីពឹងពាក់, ទីពឹងពាក់ពំនាក់អាស្រ័យ; អ្នកជួយទំនុកបម្រុង, អ្នកផ្ចុងផ្ដើម :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖អវស្ស័យ
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ទីអាស្រ័យ; ទីជ្រកអាស្រ័យ; ទីពំនាក់; ទីពឹងពាក់, ទីពឹងពាក់ពំនាក់អាស្រ័យ; អ្នកជួយទំនុកបម្រុង, អ្នកផ្ចុងផ្ដើម :

ឧទាហរណ៍

“សព្វថ្ងៃខ្ញុំបានបងប្រុសជាអវស្រ័យ។”

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. អវឝ្រយ; បា. អវស្សយ)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់
ប្រាជ្ញានាមផ្កាកិរិយាសព្ទផ្ទះនាម