វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អវីតិក្កម

នាម· noun [អៈ-វី-តិក-កៈ-ម៉ៈ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [អៈ-វី-តិក-កៈ-ម៉ៈ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ការមិនកន្លងឬមិនល្មើសបញ្ញត្តិ, ការមិនបំពានច្បាប់។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖អវីតិក្រម

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ

១

ការមិនកន្លងឬមិនល្មើសបញ្ញត្តិ, ការមិនបំពានច្បាប់។

២

ចេតនាដែលប្រុងប្រយ័ត្នមិនបម្រុងនឹងកន្លងឬបំពានលើបញ្ញត្តិ។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(សរសេរជា អវីតិក្កមៈឬអវីតិក្រមៈ ក៏បាន ព.ផ្ទ. វីតិក្កមឬវីតិក្រម)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. ឬ សំ. ក្ល., សំ. អវ្យតិក្រម)

បន្តរៀនទៀត