វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អារម្ភ

នាម· noun [អា-រ័ម]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [អា-រ័ម] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ការប្រារព្ធ, ការតាំងផ្ដើមឬផ្ដួចផ្ដើម; ការរៀបរប; ដំណើរចាប់ផ្ដើមការ, ចាប់ធ្វើការឬចាប់ការ។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖អារម្ភ—
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៨ ន័យ
១

ការប្រារព្ធ, ការតាំងផ្ដើមឬផ្ដួចផ្ដើម; ការរៀបរប; ដំណើរចាប់ផ្ដើមការ, ចាប់ធ្វើការឬចាប់ការ។

២

ចិត្តគិតតាំងផ្ដើមជាមុន, ចិត្តប្រារព្ធ។

៣

គំនិតដែលផ្ដួចផ្ដើមឡើង។

៤

បទផ្ដើម, សេចក្ដីប្រារព្ធ, អារម្ភកថា។

៥

ពាក្យផ្ដើមនិយាយមុនគេ។

៦

អ្នកដែលច្រើនតែផ្ដើមនិយាយមុនគេ (ក្នុងទីប្រជុំជាដើម) អ្នកផ្ដើមនិយាយមុន។

៧

(ម.ព. អារម្ភវាទិន)។

៨

(ម.ព. អារម្ភវាទិន)។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(បើស្ត្រីជា អារម្ភវាទិនី)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា.)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់