វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឋិតិកាល
នាម· noun [ឋិ-តិ-កាល]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [ឋិ-តិ-កាល] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
កាល, គ្រាដែលតាំងនៅ; កាលនៃការឋិតនៅ ...។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
កាល, គ្រាដែលតាំងនៅ; កាលនៃការឋិតនៅ ...។
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.សំ. ស្ថិតិកាល)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់