វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
“អាត្មោបជីវិនី” ជាអក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់។ អត្ថន័យខាងក្រោមជារបស់ពាក្យ អាត្មោបជីវិន។

អាត្មោបជីវិន

នាម· noun [អា-ត្មោ-ប៉ៈ-ជី-វិន]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [អា-ត្មោ-ប៉ៈ-ជី-វិន] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

អ្នកចិញ្ចឹមជីវិតដោយអាស្រ័យកម្លាំងខ្លួន :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

អ្នកចិញ្ចឹមជីវិតដោយអាស្រ័យកម្លាំងខ្លួន :

ឧទាហរណ៍

“សព្វថ្ងៃ ខ្ញុំជាអាត្មោបជីវិន ឥតមានពឹងផ្អែកកម្លាំងលើអ្នកណាទេ; (ព.កា.) អាត្មោបជីវិន ជាអ្នកប៉ិនខាងរកស៊ី ទោះបីនឿយវក់វី ក៏ពុំដែលត្អូញមួយម៉ាត់។ ជាជនចេះខំប្រឹង មិនតម្អឹងខ្លាចវិបត្តិ ធ្លាក់ត្រូវហើយកម្ចាត់ នូវទ្រព្យធនឱ្យហិនហោច។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(បើស្ត្រីជា អាត្មោបជីវិនី។ ប្រើជា អត្តូបជីវី, អត្តូបជីវិនី)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ពាក្យផ្សំ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. < អាត្មន៑ "ខ្លួន; ចិត្ត" + ឧបជីវិន៑ "អ្នកចិញ្ចឹមជីវិត"; បា. អត្តូបជីវី < អត្ត + ឧបជីវី)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់